نفرین نامه

"نفرین نامه"

فاصله چقدر نحس است

و من نفرین نامه ای می نویسم

بر این زبان گنگ نقشه روی میز

که هر روز به آزارم می کوشد

آنگاه که کنج این اتاق

پشت در بسته همیشگی

به آواز ساز من لال می شود قناری قفس.

و من شنیده ام گنجشک های تراس

که در گوشی

سراغت را از قناری می گیرند

و او ساز را نشان می دهد.

قهقه شان باور قناری را خط نمی زند

که هر شب باز به انگشت اشاره

گوشه همیشگی اتاق را نشانه رفته.

ترسی ندارد از اینکه دیوانه ای بیش

در ذهن گنجشک ها نیست

و من نیز.

کدامین سطر سرود این ساز شبیه توست؟

رنگ هیچ چشمی همرنگ این ساز نیست.

رنگ چشمان تو

بر کدامین رنگ این اتاق می لغزد؟

رنگ چشمهایت چه رنگیست؟

خسته ام می کند گشتن این سکوت.

می خواهم بدانم نگاه تو

عاقبت در پس کدامین طلوع

بر آسمان نگاه من بال خواهد گشود؟

بگو.

"الف.الف"

اشکها در بهشت...