جای خالی

اینجا

همین کنج لعنتی همیشگی

و جای خالی ات

چه ساده مرا یاد جای خالی های امتحان مدرسه می اندازد.

جای خالی ات را

چگونه پر کنم

آنگاه که در من بسان کتاب نخوانده ای هستی

که همان صفحه اولش زخم تا خورده دارد.

و من بی پاسخ به تمام جای خالی ها

باز مردود میشوم.

که فردا

دوباره مرور دیروزها و هر روزهای توست

و من شاگرد تنبلی که نگاه به تصویرهای کتاب میکنم.

جای خالی ات را خودت پر کن.

"الف.الف" / 95.11.25